het geheim van coaching (deel 6)

Ik mag nog wel eens mensen coachen. Opdrachtgevers vragen mij altijd naar mijn methode. Die heb ik niet. Wel een paar geheimen. Bijvoorbeeld deze: 'hoe minder sensitief je bent, hoe makkelijker je er goed in kunt worden'.

In de meeste gesprekken die we hebben is inzet van sensitiviteit helemaal niet nodig. De code van de context waarin het gesprek met de ander plaatsvindt geeft vanzelf wel aan hoe je je te gedragen hebt naar de ander.

Het zijn de momenten waarop de ander voor jouw onbegrijpelijk gedrag vertoont (voor jouw gevoel 'de code' doorbreekt) waarop je je sensitiviteit het meeste nodig hebt. Een medewerker is bijvoorbeeld weigerachtig een instructie van je op te volgen. Of je baas reageert heel flauwtjes, terwijl jij juist enthousiasme had verwacht. Of een collega blijft, tot het onredelijke af, het inhoudelijk met je ergens over oneens. Dit zijn typisch momenten dat je je voelsprieten moet uitreiken naar die ander om te begrijpen wat er aan de hand is.

Dit zijn evenwel nou net de momenten waarop je de neiging hebt dit nou juist NIET te doen. Waarom? Je eigen emoties spelen je parten: figuurlijk gesproken gaan bij jou de luiken dicht.

Ben je van nature minder gevoelig, dan zal dit mechanisme minder hard optreden. M.a.w. je blijft 'open'. Open om de gevoelens, belangen en behoeften van de ander te kunnen gaan onderzoeken en begrijpen. Wat je vooral leren moet, is je bewust worden dit ook echt te doen. Je afvragen: 'wat is hier aan de hand?' En: 'hoe kan ik mijn gedrag aanpassen om weer op inhoud effectief met elkaar te communiceren?'

Sensitiviteit is in feite een vorm van 'probleemanalyse'. IQ dus. En niet iets van een soort aangeboren gevoeligheid. In tegendeel zelfs.

Meer lezen over coachinggeheimen? Klik op 'link' hieronder.

link